شنبه، شهریور ۰۴، ۱۳۸۵

فستيوال همجنس بازها در مونترال

چند وقت پیش خبردار شدم که فستیوال همجنس بازها تو مونترال برگزار شده. در حقیقت این فستیوال همه ساله تو اواخر ماه ژوئیه تو مونترال برگزار میشه.
من هم حس کنجکاویم گل کرد که برم و از نزدیک این فستیوال رو ببینم. روز اول این فستیوال راه پیمایی بود که از قرار معلوم یکی از جذاب ترین و بامزه ترین قسمتهاش هم هست که من نرسیدم برم. روزهای بعد هم به مدت یک هفته هر شب کنسرت تو فضای باز بود. حالا من کاری به این بحث که این کار، همجنس گرایی، کار درستیه یا نه و آیا باید به صورت قانونی به اونا اجازه فعالیت و ازدواج داد، رو ندارم. این هم اضافه کنم که کانادا یکی از اولین کشورهایی بوده که حق و حقوق همجنس گرایان رو به رسمیت شناخته.
من شب سوم یا چهارم فستیوال بود که رفتم مرکز شهر مونترال و نزدیکی های مراسم. اول گفتم بابا ول کن آخه این فستیوال که دیدن نداره آدم میره می بینه چندشش میشه ولی بعد گفتم حالا دیدنش که ضرر نداره تازه چیزه خاصی هم نبود یه سری گروههای موسیقی داشتن برنامه اجرا می کردن و مردم هم داشتن نگاه می کردن.
اما نکته جالب: من جدیدا به این نتیجه رسیدم که ایرانیها تو هر زمینه ای هم جزو بهترین ها هستند هم جزو بدترین ها و این موضوع ردخور هم نداره٬ مثلا تا چند وقت دیگه قراره اولین زن توریست فضایی به فضا بره که یه ایرانیه٬ انوشه انصاری و از یه طرف هم تو ایران زنها از خیلی حقوق ابتدایی محرومند و تجمع هم که در این مورد انجام میدن ضرب و شتم می شن. در مورد همجنس گرایی و زمینه های مربوطه هم همین طور. ایران جزو معدود کشورهاییه که اجازه تغییر جنسیت می ده و شاید تنها کشور مسلمان و از یه طرف هم همجنس بازها رو اعدام میکنه اون هم زیر ۱۸ ساله هاشون رو.
اما نکته جالب٬‌ جلوی در ورودیه این کنسرت یه پوستر بزرگ نصب شده بود که صحنه اعدام ۲ تا نوجونی رو که چند وقت پیش تو ایران اعدام شدن نشون میداد و چند نفری هم مشغول پخش کردن یه سری کارت پستال بودن و واسه هر کسی هم که می گرفت کلی توضیح می دادن که چی هست و باید چه کار کنه. من هم رفتم جلو ببینم اوضاع از چه قراره،
کارت پستال یه کارتی بود که توش از آیت الله سیستانی خواسته شده بود که حقوق هم جنس بازها رو به رسمیت بشناسه و در این زمینه فتوا صادر کنه. آخه بابا جون هر چه قدر هم که این موضوع بد باشه که نباید گرفت اعدام کرد. جالب توجه هم اینکه آدرس اون کارت به آدرس دفتر آیت الله سیستانی تو قم بود.
بهرحال من هم بعد از یه چند دقیقه ای که اونجا بودم و بعد از دیدن چند صحنه معاشقه های مردانه و دیدن هم جنس بازهای مرد و زن برای اولین بار و احساس انزجار، رفتن رو به بودن ترجیح دادم و فستیوال رو ترک کردم.
این هم چند تا عکس از فستیوال:


این پوستر دم در ورودی






کنسرت






آقای پیر کلاهی همراه با زن (مرد) جوانش (فکر کنم تازه تجدید فراش کرده بود)




این هم کارت پستال



هیچ نظری موجود نیست: